23-01-07

Venezuela es de todos

Dag allemaal. Gisterenavond ben ik aangekomen in Puerto la Cruz aan de oostkust van Venezuela. Ik ben hier om de vader van Miguel, de kerel waarbij ik een week in Madrid gezeten heb, te zien. Ik heb hem echter nog niet ontmoet, want de bus kwam zo´n slordige drie uur te laat aan wegens pech onderweg. Op zich was dat wel tof, want zo kon ik een klapke doen met mijn medereizigers die zich afvroegen wat ik daar in godsnaam in die bus deed. Sommige mensen schijnen al op het eerste gezicht te zien dat ik geen Venezolaan ben; anderen beseffen dit pas wanneer ze met me beginnen te spreken. Venezuela is een mengeling van wit, zwart en indiaans bloed en blijkbaar kan ik voor sommigen wel doorgaan voor een blanke Venezolaan. Soit, rond een uur of half elf kwamen we in Puerto la Cruz aan, dat een stedenzone vormt met de plaatsen Lecheria en ... jawel, Barcelona. ´s Nachts aankomen in een Zuid-Amerikaanse stad is echter niet ideaal. Met je rugzak uit het busstation vertrekken om te zien waar je terechtkomt (een tactiek die Tom en ik op onze vorige reis bijvoorbeeld in India wel eens toepasten om de hustlers van ons af te schudden) is niet echt aan te raden wegens de onveiligheid. Dus dan maar een taxi en een hotelletje geboekt want ik kon Giuseppe, de vader van Miguel, niet meer bereiken. Zo direct, rond een uur of vier, ga ik hem ontmoeten. Even terug de tijd in. Donderdag kwam ik om zeven uur ´s avonds met het vliegtuig in Caracas aan. Ik had het geluk dat de broer van een bevallige en intelligente dame die ik op de vliegreis had leren kennen (en die maar ratelde en bleef doorratelen), me vlak voor het hotel afzette dat ik vanuit Spanje geboekt had, een weinig charmant hotelletje in een ´s nachts niet al te veilige buurt. Eén keer, vrijdagnacht, had ik het privilege uit mijn slaap gerukt te worden door mitraillettevuur in de straat van ons hotelletje. De avond voordien waren één meter voor het hotel in een uurtje tijd drie mensen overvallen. Ik mag dus wel zeggen dat ik geluk heb gehad daar in Caracas. Natuurlijk had ik voorzorgen genomen: nooit de straat op met mijn documenten (wel met fotokopies) en met een beperkte hoeveelheid geld (hoewel ook weer niet te weinig, want een gedrogeerde overvaller kan altijd beginnen flippen als je totaal niks bij hebt). ´s Nachts ben ik dan ook maar in mijn hotel gebleven, er aan denkende dat er in de rest van het land nog wel genoeg feestjes zouden volgen. Overdag viel Caracas wel mee. Altijd wel uit je doppen kijken, maar overal zijn er veel mensen, en ook in een grootstad zijn de meeste zielen van goede wil. Het is een stad die geconcipieerd is naar Amerikaans model: dambordpatroon en torenhoge gebouwcomplexen, 4x4´s, kollosale trucks, McDo´s en aanverwanten om elke hoek, hotdogkramen, noem maar op. Op de hellingen rancho´s, de sloppenwijken. Toch heeft Caracas ook wel moois te bieden: het heeft een leuk historisch centrum en een aantal mooie (en veilige) parken. Het Museum van Moderne Kunst is een echte aanrader. Naast werken van Venezolaanse auteurs hangen er ook enkele schilderijen van Picasso en Miro. Daarnaast nam een Nederlandse Limburger die twee kinderen heeft rondlopen in Caracas, me zaterdagnamiddag mee naar een optreden van een Afrovenezolaanse vrouwengroep. Zeer de moeite en ook de locatie had wel iets: tamtammuziek ergens in een hoog gebouwencomplex. Tot mijn verbazing viel de akoestiek erg mee! Er liepen, zoals overal in dit land, een hele lading bevallige dames rond en mijn Limburgse medecompagnon probeerde dan ook voortdurend met die dames aan de praat te raken, wat nog redelijk goed lukte ook. Vrouwen worden hier vaak nagefloten; de mannen maken hier snel avances. Eén en ander leidt ertoe dat, zo las ik, 60 procent van de Venezolaanse kinderen buiten het huwelijk geboren worden. Er mooi uitzien is hier een must, althans voor het vrouwelijke deel van de bevolking. De spiegeltjes en de mascara worden bovengehaald vanaf het moment dat de meisjes eventjes tijd hebben, zoals in de metro of op de bus. Plastische chirurgen hebben hier vast en zeker hun handen vol met werk. De décolletés liegen er niet om. Het moet gezegd: het is niet altijd duidelijk in hoeverre de vrouwen hier naturel zijn, maar er goed uitzien, dat kunnen ze! Dit schoonheidsideaal wordt tevens uitgedragen op de vele televisiekanalen die Venezuela rijk is. De telenovelas (soaps), zowat constant op TV, hebben hier een enorm succes. Wat mij daarin opvalt is dat het merendeel van de acteurs blank is, terwijl de bevolking veel geschakeerder is qua kleur. Ik denk niet dat er hier veel openlijk racisme is, maar onderhuids is er dat wel. De topklasse zijn vaak blanken. De zwarten zijn vaak arme stakkers. De mestiezen en mulatten zwerven daar ergens tussenin, dunkt me. Maar dit gaat natuurlijk allemaal veranderen want zoals President Chavez (de man die Bush een varken noemde) al zei en zoals je hier overal op affiches in de straten kan zien: ´Ahora, Venezuela es de todos.´ (Nu is Venezuela van iedereen.) Als reiziger is het interessant om te zien in welke mate Chavez een hot topic is onder de bevolking. Sommigen lopen rond met T-shirts waarop een soort permanente revolutie wordt aangekondigd (hoe tegenstrijdig die twee termen ook zijn), anderen hebben er geen problemen mee om me midden in de straten met al het volk rondom hen heen luidkeels uit te leggen waarom Chavez een ´tonto´ is. Chavez verdeelt de bevolking is twee kampen: één pro en één contra. Een beetje een Venezolaanse Dedecker, dunkt me. Hoewel hun ideologieën mijlenver van elkaar staan, komen ze allebei nogal populistisch uit de hoek. Ook bij het zoeken van bondgenoten heeft Chavez weinig scrupules. Onder het motto ´the enemy of your enemy is your friend´ werd hier een weekje geleden de Iraanse president Ahmadinejad (net zoals Chavez openlijk anti-Bush) met open armen onthaald, wat bij mij toch wel een aantal serieuze vragen opriep, gezien het regime in Iran nu niet echt kan gezien worden als vrijheidslievend ... Goed, ik ben wel eens benieuwd wat ik nog allemaal over de man te zien en te horen zal krijgen. En in een breder perspectief wat dit land allemaal te bieden heeft. Ondertussen groet ik u allen en ga ik zo direct de deuren van deze internetzaak buiten om te genieten van de stralende zon. ¡Hasta luego!

21:47 Gepost door Peter in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Kempies nieuws Hoi Peter,
Ben zojuist terug van skireis in Oostenrijk , Kufstein .
Was met Gelmelski. Twas plezant , alleen zaterdag mistig en veel gesneeuwd , maar 1 afdaling gedaan en dan gestopt ,.Darna naar de wereldbeker slalom gaan zien in Kitsbuhl.
donderdag was ene Johan Dams gevallen ; bij nader onderzoek bleek zijn schouder gebroken.Er zijn er nog enkele gevallen die nadien ergens last of pijn hadden.
Allee dat zit er dan weer op.
Morgen vertrekken we naar Andalusie , benieuwd wat we daar allemaal gaan bleven en te zien zal zijn.
Hou je goed ginder en tot binnenkort.

Paps

Gepost door: Ernest Van den Broek | 29-01-07

Hoi Peet,
allé, ik zal maar beginnen met te zeggen dat ik wel een beetje geschrokken was van je bericht, met dat geschiet daar aan je hotel. Pas toch maar goed op, hé.
Vrijdag feestje gehad van Bolk: gaan eten in Lozenhof (goei eten, zenne), en dan naar Rumoer (café in Vorsel). En het was ineens laat (allé, half vier, wat toch wel laat is voor mij), maar we hebben ons wel geamuseerd. Den dag daarna niet veel uitgevreten natuurlijk, wat in de zetel gelegen, en dan om 18u00 gaan werken in Bolk. Was weinig volk, en ben al om 21u00 gestopt. Zijn dan naar een vatje geweest in Slot van Eric Wouters (zoon van Lex) en Ivan ik weet niet hoe nog, wel supporter van den Antwerp (weet ge nog die voetbaluitstapjes vroeger). Hij is de vriend van Christel Peeters. Best leuk. Onze kleine was DJ. Hij deed dat niet slecht.
Zondagvoormiddag gaan werken in Nieuwe Buiten, en dan naar WK veldrijden gekeken. Jaja, weer een Belg gewonnen (Vervecken). Het was wel spannend. Zaterdag had Joeri Adams gewonnen bij de junioren, die zit bij ons op school in het zesde jaar. Hij woont in Minderhout. Zondag daarna naar de voetbal geweest, allé naar de kantine, want de match was al gedaan, en dan pizza gaan eten, en dan naar Nieuwe Buiten nog iets gaan drinken, allé, wel meer dan één ook, met het gevolg dat we afgesproken hebben deze week niet op café te gaan, want we worden zo stilletjesaan echte zuipschuiten.
Vandaag pedagogische studiedag gehad. Viel wel mee. Binnen drie weken is het weeral verlof. Het gaat weer heel snel nu. Vrijdag etentje met de vrouwelijke collega's in Largo in Turnhout. We doen dat elk jaar, het heet "heksensabbat". De best verklede heks krijgt een cadeautje, maar ik denk niet dai ik meeding, ben niet echt heksachtig aangelegd. Of wel?
Zaterdag misschien met den Ed nog eens ontbijten, we hebben nog altijd een bon van mijne verjaardag (die van jou en Elly en onze Kris trouwens). 's Avonds is het mis van den Ed zijne pa, die is ook al weer 2 jaar dood. Ik moet wel gaan werken in Bolk, dus dat bespaart me een kerkbezoek (oef!). Zondag ook weer gaan werken in Nieuwe Buiten en in Bolk, en dan is het weeral maandag. Zal druk weekend worden.
Verder weinig te melden. Gaan niet te laat slapen, want den Ed moet er vroeg uit. Hij gaat de oudjes naar Charleroi doen, en die vertrekken al om 7u00 in Wortel.
allé, hou je goed, en amuseer u nog.
Geen Spaanse groet van mij, maar wel één in een andere mooie taal: Tschüss!!
Ellen

Gepost door: Ellen Van den Broek | 29-01-07

Ok, maintenant quelques phrases en français ou en anglais que je puisse comprendre un peu mieux! Mais j'ai quand même réussi à comprendre quelques trucs...
A très bientot j'espère!
Baci di Roma

Gepost door: Philippe Martins | 01-02-07

Hoi Peet, als ik het goed voor heb, ligt Puerto La Cruz in de buurt van Mochima. Allez, toch nog een goed uurtje rijden met de taxi. Mochima is een héél gezellig vissersdorpje waar je met bootjes naar de nabijliggende stranden wordt gebracht. Mocht je zin hebben in strand natuurlijk. Wat ik me zeker nog herinner van Venezuela was Salto Angel, die moet je zeker en vast bezoeken. De tocht er naartoe is nog spectaculairder dan de waterval op zich! En hier heb je nog 1 goede tip: trek altijd warme kleren aan als je met de bus reist, die airco staat er steeds véél te koud. A la prochaine, Chris

Gepost door: Chris Huybrechts | 07-02-07

Dag Peter,
Van Ellen (met wie ik jaren geleden gevoetbald heb) hoorde ik dat je in Venezuela zat. Het wil nu dat ik deze zomer ook met vrienden naar daar reis, vandaar dat ik met veel interesse je verhalen hier zal volgen. Misschien mag ik ook eens mailen voor wat specifieke tips ofzo? Kan mss wel van pas komen en dan kan je ook meteen laten weten wat je heel erg en wat je minder de moeite vond, want wij hebben helaas maar 21 dagen om de mooiste plekjes eruit te kiezen. Geniet er ondertussen van zou ik zeggen mr dat zal denk ik absoluut geen probleem zijn!
Groetjes.
ps. ik heb aan Ellen ook even gevraagd of het mogelijk is om voor het museum in Hoogstraten (waar ik werk) een kopietje van je thesis te krijgen... ze zou het aan je voorleggen.

Gepost door: Leslie | 05-03-07

De commentaren zijn gesloten.